Skopiowano!

Znaki przestankowe

Skopiuj i wklej symbol

Znaki interpunkcyjne to symbole pisma, które służą dokładniejszemu przekazaniu rozmowy do litery. Mogą oznaczać intonację, wskazywać związek między słowami, podkreślać fragmenty tekstu.

Lista znaków interpunkcyjnych

Klasyfikacja według projektu jest następująca:

  • Rozdzielanie gotowych fragmentów tekstu — zdania, akapity. Odzwierciedlają również intonację.
  • Oznaczenie relacji między częściami jednego zdania.
  • Wybór ofert.
  • Określenie emocjonalnego stosunku do segmentów jednego zdania — słów i zwrotów.
  • Oznaczenie pominięć fragmentów tekstu.
  • Symbole skrótów słów.

W starożytności znaki interpunkcyjne praktycznie nie były używane. Słowo interpunkcja była wtedy bardziej związana z oratorium. Ojcowie nowoczesnego systemu są gramatykami, którzy żyli w Aleksandrii w III-I wpne (Arystofanes z Bizancjum, Dionizjusz z Tracji, Arystarch). Początkowo wykorzystano tylko punkt, który został umieszczony na górze, poniżej i pośrodku linii. Po kilku stuleciach pojawiło się kilka znaków, a w drugim wieku Nikanor miał już osiem. Jednak nie wymyślono żadnych szczególnych zasad, każdy z nich umieścił znaki interpunkcyjne, tak jak chciał. To trwało aż do XV wieku, kiedy drukarka książki Ald Manucius ustandaryzował interpunkcję. Od tego czasu liczba znaków interpunkcyjnych i zasady ich używania nie zmieniły się radykalnie.

Znaki interpunkcyjne nie są częścią alfabetu. W wyniku rozprzestrzeniania się europejskiej interpunkcji w XX wieku są one podobne w wielu współczesnych językach pisanych — indyjskim, żydowskim, arabskim, łacińskim i cyrylicą.

Należy pamiętać, że z biegiem czasu zmieniła się zarówno graficzna reprezentacja znaków, jak i ich znaczenie. Ta strona prezentuje nie tylko nowoczesne, ale także historyczne obrazy. Ponadto niektóre znaki mogą być użyte jako znaki diakrytyczne (zmienić lub uzupełnić literę). W takim przypadku nie są one powiązane z interpunkcją.